Byłem drzewem II

z cyklu ,,Wiersze odmienione,, Byłem drzewem a moimi braćmi liście co rodziły się od nowa zawsze wiosną pół roku czekałem kiedy podrosną gdy zielone podleje deszcz rzęsiście Przy życiu trzymały mocne korzenie piły życiodajną wodę przez dni i noce żeby z kwiatów narodziły się owoce które latem pieszczą słońca promienie Już nie będę dla nikogo schronieniem ani domem na którym gniazda plotą ptaki na gałęziach niczym nić złotą zostanę czasem może wspomnieniem Nie pokryje już śnieg nagich konarów nie zobaczę cudownych barw jesieni umarłem przytulony do mej matki ziemi nie mam już dla nikogo żadnych darów Byłem drzewem i dawałem szary cień wędrowcom strudzonym na drodze i ptakom umęczonym lotem srodze dziś po mnie pozostał spróchniały pień