czas smutny

Czy ten czas zawsze taki smutny ciemno robi się tak wcześnie już pożegnaliśmy nasze wrześnie odeszło ze swym ciepłem lato za chwilę październik zniknie we mgle nad łąką zgasła ostatnia tęcza tylko liście drzew we wszystkich barwach się mienią w promykach ostatniego słońca i tak co roku zawsze bez końca znów kartka z kalendarza wyrwana na ziemię spadnie i przepadnie zapomniana znów krople deszczu zagrają na parapecie fragmenty znanej ballady snuje się delikatnie nić pajęcza a na nieba szarym jak wór pokutny tle przynosi nowe rymy w sekrecie kiedy wzejdzie księżyc blady powstaje nowy list w mego serca zeszycie niezmiennie nowe układają się słowa moja jak te liście kolorowa witam Cię w kropli rosy o świcie jesiennie bo jak jesień nierzadko jest nasze życie