Jesienne westchnienie II

Jeszcze ptaki przed odlotem zaśpiewają na powitanie października a liście stare oczy popieszczą niezwykłymi barwami niezliczone krople rosy na trawie tęczą się mienią zamglone słońce przedziera się między chmurami drzewa tak przystrojone niczym na gali paradnie zanim ogołocone gałęzie pokryje puch zimowy biały jak siwe włosy nawet park jest teraz radosny i kolorowy choć wszystko potrwa już tak bardzo krótko a potem jak dobry sen przeminie i w szary pył się obróci ostatnie kwiaty pokłonią się deszczom popatrz na to dzieło niemej malarki Natury jak pomalowała świat ładnie bo za chwilę nic z jej obrazu nie zostanie za rok dopiero się urodzi babiego lata nitką co nadejdzie z kolejną jesienią