Matuli mojej

Przytulam wciąż twoją twarz poznaczoną troską i codziennymi zmartwieniami gdy patrzysz na mnie dobroci oczami liczysz czas co przędzie losu wrzeciono przytulam też twoją dłoń pomarszczoną którą ochraniasz dzieci jak skrzydłami dzielisz bochenek który jadasz z nami kryję się nieudolnie za zasłoną kurtyną tkaną z zaniedbania grzechu za to że wiesz czy dzisiaj jest tak samo czynić dobro i kochać bez pośpiechu by zło stało się niewidzialną plamą zabiorę cię do tych lat pełnych śmiechu by nacieszyć znów twoje serce Mamo