Miłość i nienawiść

Rozmawiali przed synagogą dwaj Żydzi czy ktoś kto kocha czasem nienawidzi my ludzie z natury nie jesteśmy tak prości bowiem nienawiść to gatunek złej miłości Kto nienawidzi to kocha niszczyć i rwać zburzyć nasz spokój by mógł lepiej spać nienawiść jak miłość zabiera dar widzenia nierzadko odbiera rozsądek i przemyślenia Kiedy kochasz nie czujesz wtedy nienawiści choć byś był nagi jak drzewo zimą bez liści kiedy nienawidzisz kochasz to co niegodziwe dlatego wypijesz czasami parzącą pokrzywę Bo choć bąble na ręce zostawi pokrzywa owa jako napar jest dość dobra i do tego zdrowa człowiek chory na nienawiść dobra nie widzi a jeśli nawet dobroć spotka to się jej brzydzi O miłości nie pamięta bo jej w sercu nie nosi zaś tego co kocha nikt o miłość już nie prosi nie zrani ciebie słowem i z ciebie nie szydzi tak rozmawiali przed synagogą dwaj Żydzi Pierwszy był właśnie świeżo zakochany drugi porzucony leczył ból serca i rany