Twoje serce II

Twoje serce było jak gwiazdka na niebie pogodną nocą niby takie małe ale to tylko złudzenie bo naprawdę było wielkie jak marzenie było jak pachnący chleb powszedni i świeży który podawałaś codziennie na stół bo dawał siłę każdemu kto w tę moc wierzy gdy szczęście pomnażał a troski dzieli na pół jak skrzydła ptaka który niczym ramiona rozkłada nad gniazdem a w nim ślepe pisklęta było jak biały gołąb który dzisiaj wzleci i przyniesie pokój ludziom upragniony i pofrunie z wieścią na wszystkie świata strony z aniołem niebieskim do bożych dzieci było jak słońce latem ciepłe i jasne za jego wrażliwość oddałbym własne jak dom rodzinny bo to opoka i ostoja choć czasem zatrwożone i niespokojne lecz w miłość i dobroć zawsze hojne jak diamenty co tak cudnie migocą było jak skarby nieocenione i cenniejsze ponad wszystkie cnoty dziś w niebie zamieszkało to tak niedawno się stało kiedy pękło z tęsknoty na białej sali samotne za twoje serce do modlitwy złożę dłonie za wszystko dzięki składam dziś stukrotne Matulu kochana jedyna moja