Wilki

Kiedyś wilki na dużej leśnej polanie przyszły na bardzo ważne zebranie bo sprawy były pilne do omówienia jest czas przerwać zmowę milczenia Wilk senior pierwszy zabrał wtedy głos: pora jest odmienić na zawsze nasz los nikt nie będzie już ścigał naszej watahy i niech sobie mówią te strachy na lachy Od dzisiaj panowie koniec tej zabawy od tej chwili my będziemy robić obławy musimy być bezwzględni i zwarci gotowi już nikt więcej nie pokaże strzelby wilkowi na straży prawa my wilki oto teraz stoimy fladry nie dla nas a łowczych się nie boimy utworzymy armię potem dwie, trzy , cztery musimy bronić nasze jamy, dzieci oraz wadery Wtedy nadleciał dron co przypominał motylka spuścił bombę prosto na głowę starego wilka rozpierzchła się wówczas gromada wtedy cała i szybko w mgnieniu oka polana opustoszała A dron tylko zatrzepotał skrzydełkami wzbił się bardziej pod niebo z chmurami i …poleciał w nieznanym kierunku daleko Tymczasem mały wilczek rozmyślał nad rzeką wszystko na pewno się jeszcze nieraz odmieni ale kiedy przyjdzie czas naszej wilczej jesieni Kiedy liście wszystkie opadną z drzew ruszy nowa wataha bo wezwie nas zew a starego wilka pomścimy na wiosnę tylko jeszcze trochę zmężnieję i urosnę Morał jest jeden na miarę obecnego czasu: pamiętaj: nigdy nie wywołuj… wilka z lasu