Już sowa huczy na winnym krzewie
morze w swój padół przyjęło słońce
wieczór szelestem witają cykady
od ognia rzucając długie cienie
przemykają duchy historii
Alepochori
73 odsłon
Komentarze (6)
Zaloguj się, aby dodać komentarz.
bardzo plastyczne, działa na wyobraźnie, pozdrawiam
Dziękuję
Nom fajnie lecz doczepię się :) lubię rozwinięte wiersze a tu mi tego trochę brakuje( mimo że miniatury mają swój urok) chętnie bym poczytała co dalej:)
Helen, właściwie to masz rację miał być ciąg dalszy lecz niespodziewanie szybko musieliśmy się brać w drogę powrotną i tak zostało. Jestem pod wrażeniem, że to zauważyłaś to miłe..
a ja czuję znowu kłamstwo .sowa jest za ciężka żeby przysiadać na winnym krzewie.eeehhh