Dzień zimowej łaski Życia.

Dzień zimowej łaski Życia. Dzień rozświetlił słów poranek, odsłaniając pragnień przestrzeń, przegnał mroku nocy zamęt, rozpromienił pokój pięknem, uwidocznił czystość bieli, co się szatą śniegu ścieli, łagodnością nieba siły, co opadło pięknem żywym, wirującym płatków tańcem Poświęconym Bożym światłem gdzie mleczne niebo zabawnie mgłą wiszącą, nieco zawstydzone poczęło opadać powoli,jedwabiu niby pragnąc spoglądania sercem na drzew korony, na których osiadł spokój sentymentalnie szumu pragnąc wiatru, zbudzonej zimy szalonego świata, która nastała subtelnie lekko, tempem czasu czystości dla wolności pokoju tańca poranka świeżości, wschodzącego rubinowym dobrem, natchnieniem umysłów szkarłatnych, Dzieci Sprawiedliwości co chcą uciec od pustki pojone Wodą Boskiej Wzniosłości i Próby zakwitłej niby pąki kwiatów, rozłożystej Bieli podobnej do szczytów gór ośnieżonych. Mirosław Witold Piotr Butrym.