Jasny jedwab miłości

Jasny jedwab miłości Pragnąc kochania jak jasny kwiat, szukasz znaczenia lirycznych barw, tonąc w tonacji zmysłowych prawd, gdy cicho myślisz o szumie wód, morskiej czułości, by ziścił się cud, ze skrytych pragnień co płyną z serca, więc szukasz słów wytwornego jedwabiu, żeby przyrządzić z nich deser wyborny, naprzeciw Miłości, prawa życia wolności, przez, którą lekkim wdziękiem marzysz błękit okrywać, co muska spokojem gładkości twojej usta, by nie drżały od lęku, wyrazistego na nagości twarzy, kryjącej uczucie co nie pragnie zdrady, do której prowadzi droga, wzdłuż brzegów nizin cielesności pędu czasu tajemnicy, gorącej pokusy dzikiej, która jak czarny lew ryczy, leżący na atłasie odwagi, dobra bladego spragniony, kości szarości czystości znudzonej trwaniem. Pisarz : Mirosław Witold Piotr Butrym.