Przejdź do treści

Będąc dorosła

O sobie
Jesten taka duża prawie nie muszę na palcach stawać jestem taka dorosła zabawki wyrzucone miś nagle zmalał jestem tak samodzielna co zechcę to zrobię tłumaczyć się nie muszę jestem prawie samowystarczalna lampka przy łóżku świeci wychodząc gubie się gdy wracam szukam zabawek dawno wyrzuconych
79 odsłon

Komentarze (4)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Takie to płytkie i zbyt infantylne. To nie jest poezja.
Helen 11 lat temu
mi sie wiersz podoba:) taki trochę o przemijaniu, o tym że zmieniamy się nieodwracalnie i fizycznie i psychicznie więc pewna doza tęsknoty za tym co przeminęło jest jak najbardziej właściwa:):) pozdrawiam
zyga66 11 lat temu
...ja za Helą, wiersz wydaje się być prosty, ale dobrze pokazane jest zagubienie w dorosłym świecie, gdzie nie ma już zabawek, pozostaje więc tęsknota, fajny, pozdrawiam :)
Carsa 11 lat temu
i tak, i nie,
początek zaciekawił, zainteresował
koniec rozczarował

Menu

Dodaj wiersz

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać wiersz.

Dodaj wiersz
Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie