Bez tytułu

Jasne włosy Jak zboże łaskotane wiatrem Unoszą się przede mną I opadają, jak wodospad Jeszce nie wiem Nie określam się Czy to jawa, czy sen Nie mogę dotknąć granic Sen ich nie ma A rzeczywistość, ma prawdziwe Nie myślę o tym Te włosy, wciąż falują Kiedy gaśnie ich blask Powraca ciemność Znikają granice To tylko nic Śpij dalej, mówi głos Ręka dotyka czoła I znika wszystko Nastał dzień