Chciał traf, że obudziłem się w źdźbłach traw, rosnących niedaleko domu. Był maj, i tylko lekki haj, stworzony po kryjomu. Zacząłem przyglądać się motylkom i powtarzałem - chwilo, trwaj, i tylko Ciebie brakowało, tylko, bo zawsze jesteś dla mnie Naj. Wiem, Najdroższa, że w nocy wiał silny wiatr i podziałał na mnie jak narkotyk, i poziom cukru mi spadł. Lecz teraz cisza spowija mnie na wskroś, do pracy wyszłaś zapewne, to jak coś, to będę udawać, gdy wrócisz, że po bułki poszedłem skoro świt, i nie przeszkodzi nam już nikt, by bez słów, jak zawsze się kłócić.