Budzikomania

urządzenie to piekielne bezlitosne jak terminator na nic nadzieje daremne powoduje snów zator tak mało czasu jest na sen zwłaszcza gdy pracę kończę nad ranem napisać krótki wiersz chcę bo tylko wtedy mam czas dla mnie bo potem żona dzieci i pies bo potem pranie i sprzątanie sen blisko myśli wciąż jest a zamiast jest spraw załatwianie chcę chwilę zdrzemnąć się po południu lecz sen złośliwie nie przychodzi bezsenne oczy wręcz puchną może wieczór im dogodzi lecz nie ma wieczorem zmiłowania znów pragnę kulturę nadrobić trochę czytania i chwila oglądania nad ranem tylko mnie dobić gdy pieją na wsi pierwsze koguty odzywa się budzik w smartfonie przewracam się przez psa i wciągam buty od adrenaliny serce płonie więc najpierw jest spacer z psem o poranku tradycją niedopity kubek gorącej kawy biegnę jak szalony do przystanku i do pracy dla niewielkiej wypłaty morał z tej opowiastki niewielki życie w galopie zdrowiu nie służy kiedy więc dojrzeją mirabelki wezmę urlop i pośpię nieco dłużej Oskar Wizard