Złocisty Błazen

Nie wzbudza już uczuć Jedynie litość Biegnie za cieniem, cieniem czasów dawno zagubionych Jak twarze złocistych błaznów Pod pozorem wiecznego szczęścia Krwawi uśmiechem tak bolesnym Tak bolesnym... Kocha i się śmieje I się śmieję Śmieję się ze sztucznych odpowiedzi Na pytania bez możliwości Najzwyczajniej w świecie Przytulić błazna i się śmiać I śmiać się i śmiać po wsze czasy Oszukiwać, łżeć i się śmiać Śmiać...