Wspólniczka mego życia

Jesteśmy jak dwie połówki chleba Karmiąc się sobą na wzajem, lecz ja mam większe potrzeby Nie nasycony twoją osobą, powiedz kiedy się Zobaczymy i nakarmię twym spojrzeniem. I Mój świat stał się twoim światem do którego cię wprowadziłem I wciąż tu jestem. Przekroczyłaś próg mego serca, które każdego Dnia mnie umoralnia, ma krew szybciej płynie jak czas który nie dba o nas. Przestawiłem swój Zegar biologiczny by się dostosować do mej Połówki, więc się spieszmy by nakarmić to co nie zaspokojone. Jesteś wspólniczką mego życia więc trwaj w nim z całych sił nie obawiając się że Jutro nas nie będzie, jeżeli masz wątpliwości i na to sposób, to wyjdź z mego świata pocichótku Karmiąc się mną i pozwól mi zasnąć na zawsze. (Przemysław Jarosinski)