szukajmy ratunku

Wrota piekieł stoją otworem zła dusza ludzka brnie przez grząskie błoto ku potępieniu nie znajdzie już żadnego ratunku ominie ją delikatność rajskiego ogrodu. Strawi ją szalejąca pożoga nie zostanie już nic co zostało stworzone z wielkiej miłości. Człowiek zawsze ma jakiś wybór to od nas zależy gdzie się na nowo narodzimy mimo to dążymy ku samozagładzie zapraszamy zło do naszego życia by żywiło się naszymi słabościami wyrywało kawałki mięsa z naszej duszy. Kiedy zbudzimy się z tego snu? Czy rzeczywistość stanie się dla nas realna? Spróbujmy zbudować własną fortecę by móc obronić się przed pułapkami dzisiejszego brutalnego świata żyć tak jak przykazał nam Bóg by oddalić się od samobójstwa. Jesteśmy w stanie się podnieść mimo iż stoczyliśmy się na samo dno nie jest jeszcze za późno podejmijmy kolejną próbę być może to ona nas ocali.