kamienna pani

pośrodku tajemniczego lasu stały dwa domki, a w każdym z nich mieszkał ktoś bardzo zakochany po prostu ona i on dla otoczenia byli zwyczajni lecz dla siebie całym światem kochali się przeogromnie wspierając cierpliwie wzajemnie nadszedł dzień rozstania w sercu po cichu roniąc łzy -nie płacz najdroższa, niedługo wrócę i już zawsze zostaniemy razem dała swój warkocz ukochanemu, by pamiętał o niej namiętnym pocałunkiem pożegnali się patrząc, jak drugie niknie w dali mijały dni,miesiące,lata a ukochany nie wracał "czyżby o mnie zapomniał?" -zaczęły przychodzić do głowy z czasem czuła się coraz bardziej oszukana,porzucona,wykorzystana mimo bólu wytrwale czekała na ukochanego nad brzegiem strumyka z różą w ręku czekała tak długo,aż wyschła stając się kamieniem białe płatki obsypały stopy tak,że stał się przejrzysty niczym kryształ mieniąc w promieniach Słońca ukochany stracił poczucie czasu zapominając o wszystkim nawet warkocz wyrzucił nie będąc pewnym od kogo dostał żal trochę tej miłości przysięgając miłość serce i życie oddała w samotności wierność zachowała