Przejdź do treści

kolebka życia

Od siebie
gdy pierwszy raz zobaczyłam Cię, dostrzegłam wszystko, co ma życia sens, okręt,którym z radością w dal popłynęła, gdybyś tylko szansę jakąkolwiek dał przez życie,pewnie nie wolne od łez i pełne burz wśród bliskich tłumu dalibyśmy radę popłynęłabym z Tobą nawet tu i teraz, by odkrywać obok nowe życie,nowe dni, w kolebce istnienia szukając schronienia, gdzie kochające ramiona czekają nas, byle by było właśnie tak po prostu Ty i ja, a z nami cały świat rodzina,przyjaciele, oby ich nigdy nie było brak, pora postawić żagle i z wiatrem wyruszyć w nasz cudny świat, gdzie miłość sięgająca dalej niżli do gwiazd, gdzie nawet niewielkie znaczenie ma miejsce i czas...
78 odsłon

Komentarze (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Brak komentarzy. Bądź pierwszy!

21 online

Menu

Dodaj wiersz

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać wiersz.

Dodaj wiersz
Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie