Przejdź do treści

lekkość wiatru

Od siebie
Na wpół przytomna, położę na łożu z gwiazd, poczuję być może w sobie Twoją miłość, a w nadzwyczajnej chwili wzbiję się lekko niczym wiatr.... Zajrzę najgłębiej jak tylko potrafię, najsłodziej na świecie w najukochańsze, najdroższe oczy, oczekując cierpliwie, czym jeszcze nas kiedyś los zaskoczy... Byle tylko z Tobą, dla Ciebie umierać i żyć, uczynić wszystko, co tylko się da, by spełnić wszystkie, wspólne sny...
56 odsłon

Komentarze (2)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

gizela1 13 lat temu
co ty Matka Teresa jesteś?
K
kaja-maja 13 lat temu
w omdleniu nadzwyczajniej w:)
26 online

Menu

Dodaj wiersz

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać wiersz.

Dodaj wiersz
Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie