Przejdź do treści

na szczycie

Od siebie
dokoła ludzi tłum tych samych,którzy sprzedają bliskich za parę marnych groszy błądzimy popychani przez los ku wzniesieniu,by stanąć nad przepaścią- stąd bliżej do śmierci nam więc kochaj mnie i ocal nas niech życie jeszcze chwilę trwa póki miłości czas zobaczysz,że dobrze będzie nam wtedy nawet,gdy staniemy na szczycie,będziemy podziwiać widoki,przed którymi tak zaciekle się obawialiśmy widzisz?nie ma czego się bać...
55 odsłon

Komentarze (1)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Helen 12 lat temu
ładny wiersz nawet bardzo;))tylko nie potrafię się odnieść do pierwszej strofy...poprostu nie rozumiem jaki ma związek z dalszą częścią...wydaje mi się nie pasować do reszty ale też jest ładna...;)pozdrawiam;)
3 online

Menu

Dodaj wiersz

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać wiersz.

Dodaj wiersz
Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie