pójdę do ciebie

po drogach szerokich i tych całkiem wąskich pójdę do ciebie, choćby nie wiem co nie zabiorę ze sobą niczego,prócz otwartego serca,nadzieją śpiewać zacznę,aż stracę głos może odpowie mi echo, a może to będziesz ty i uwierz w to,kochany, że tylko z tobą zawsze chciałam być gdybym mogła, uczyniłabym wszystko, przekonując ciebie, źe to wszystko prawda, choć zrodzona w bólach tak bym chciała móc powiedzieć więcej lecz serce milczy popijając kawę z rozumem wierz mi,najdroższy na świecie książę z moich snów, że tak jak kiedyś kochałam, pragnę kochać znów kocham tylko ciebie- teraz dobrze to wiem, nie wiem już, co dalej pisać, jak udowodnić,by nie zranić że to,co czuję jest prawdziwe zamknę oczy, policzę do trzech, pocałuję cię w myślach, nie licząc na więcej, uśmiecham się na samą myśl, kiedy wspominam ciebie każdy gest w wyobraźni sprawia,że czuję się jak w niebie, choć tylko tam mamy siebie może kiedyś się odnajdziemy, może to będzie dziś, ja nigdy nie pozwolę, aby przestała istnieć więź, która niegdyś nas połączyła...