Przejdź do treści

pył zapomnienia

Od siebie
okruchem stała się miłość,co miała trwać bez końca po kres istnienia świata w pył obrócono wszystkie tęsknoty, wspomnienia i marzenia wypalając gorzkie łzy w odległej przestrzeni gdzieś jesteśmy znów razem wciąż walcząc z nieubłagalnym i okrutnym czasem rozdzielił nas wiek, rozdzieliła rodzina, lecz naszych serc nic nie powstrzyma nawet,jeśli w pył się zamieni wszelka pamięć o cudzie istnienia....
58 odsłon

Komentarze (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Brak komentarzy. Bądź pierwszy!

17 online

Menu

Dodaj wiersz

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać wiersz.

Dodaj wiersz
Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie