za drzwiami

Miłość stoi za drzwiami, może pora już otworzyć je... Otwórzcie drzwi, otwórzcie na ościerz, niech przeniknie was duch czułości i pokoju... Ona czeka cierpliwie, od gniewu pragnie uciec,wiesz... Jeśli nie otworzysz, przyjacielu drogi, cóż jej pozostanie w tej chwili milczenia i trwogi? Ona nie ma już siły, by wyważyć drzwi, o pomoc żebrze każdego, lecz nikt nie chce wierzyć jej pięknym oczom i łzom... Czy wyciągniesz rękę, przynajmniej jeden raz, by zmienić jej losu zły,okrutny czas? Każdy twierdzi, że jest człowiekiem, lecz niewielu potrafi udowodnić,że to prawda, że nikt się nie myli co do jego osoby... Gdy przychodzi czas próby,wszyscy odchodzą i zapominają, że szczęście i miłość są tak blisko- po prostu tuż za drzwiami...