ta sama ławka w parku
pory dnia
roku
niezmienne żyjące
książka otwarta na spisie treści
każde słowo pierwsze
ostatnie zdanie
nic nie zmienia się w naszych obrazach
nowy dom wybudował sąsiad
nie zazdroszczę siedzę i czytam
zapatrzony w kartki pradziada
nic nie mija
a czy chciałbyś wejść Heraklicie,
drugi raz do rzeki
i ten sam widok znowu zobaczyć
falą wody się znanej zachwycić
-zapytałem tomów na półce
zapisanych starym ołówkiem
www.zofio.org
74 odsłon
