ucz się ucz

Podsycam żarliwość By tłumić bezczynność. Już widzę wyraźnie -światło sali gaśnie. Unoszę powoli -linię paraboli Moje ciało gołe -rysuję parabolę Ciąży mi już głowa -to funkcja kwadratowa! Mój pokój mi się marzy -On uśmiechem mnie darzy Na twarzy błoga minka.. -Krzyk! „Agata! Jedynka!”