Słowa które znamy są jak ludzie,
jedne czyste,inne żyją w brudzie,
kochają się,dobierają w pary
inne zaś toczą ze sobą swary.
Każdy je pisze lub wypowiada
bywa że też w pary je układa,
nie każde do każdego pasuje
i bywa że szyk wyrazów psuje.
Nie chcę,ale to napisać muszę,
wiersz prócz słów ma i duszę,
niech to każdy mocno zapamięta
ta dusz w wersach jest zaklęta.
Kto jednak tego nie zrozumie,
będzie jak bez serca dzwon,
zginie w bez twarzowym tłumie
i za życia będzie martwy On.
178 odsłon