Płomienne liście lecą z drzewa,
ptak nastrojowe piosenki śpiewa,
tylko emeryci siedzą nad rzeką
a myślami są gdzieś daleko.
Jak ta płynąca w rzece woda
przeminęła już dawno Ich uroda,
ale w sercach mają ciągle Maj
bo wszystko wokół jest naj,naj.
Najwięcej wolnego czasu mają,
najmocniej wszystkich kochają,
Oni już też nie krzyczą, nie łają
i najpiękniej wnuczętom bajają.
Tylko czasem gdy źle się czują
i gdy serca mocno Ich zakłują,
wtedy w samotności po zmroku
czasem łza zakręci Im się w oku.
A że pamięć u Nich już nie ta
to młodość niech zawsze trwa.
76 odsłon