Przejdź do treści

Samotność

Egzystencjalne
Milcząc siedzą obok siebie, on i ona, ona w myślach swoich pogrążona, on tak samo jak przed rokiem wodzi wokół niewidzącym wzrokiem. Jakie łączą życia ich relacje, że znów w ciszy jedzą kolacje, co ich łączy dom, czy może praca? Każde w swoim świecie się obraca. Taka wielka miłość kiedyś ich łączyła, a dzisiaj? Dziś już się cała wypaliła. wokół nich wieje tylko ziąb i nuda, może jeszcze być razem im się uda? Znów wzajemnie będą się kochali i jak kiedyś będą się do siebie śmiali. Czemu ta para taka jest dla siebie? Nie chcę by to spotkało mnie i Ciebie, idąc przez życie trzymajmy się za ręce a będzie nam dobrze ze ja cię kręcę!
63 odsłon

Komentarze (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Brak komentarzy. Bądź pierwszy!

Menu

Dodaj wiersz

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać wiersz.

Dodaj wiersz
Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie