Wiosenny gość

Niespodzianie po cichutku przyszła wiosna pomalutku, stanęła w progu skromnie i uśmiechnęła się do mnie. W jednej dłoni zieleń drzewa, w drugiej ptak co śpiewa, w okół niosą się jego trele jest pięknie że ja pierdzielę. Wiosno proszę zostań z nami bo my mocno cię kochamy, pragniemy byś zawsze była i nas już nigdy nie opuściła. Wiosna uśmiechnęła się smutno, ja muszę opuścić was już jutro, lato idzie,czeka tuż za progiem i ja przeszkadzać mu nie mogę. I tak jak po nocy dzień nastaje odeszła gdzieś w dalekie kraje, tam też niech czas wesoło leci i niech się cieszą wszystkie dzieci.