Przejdź do treści

Doskwierająca samotność

O życiu
Samotność mi doskwiera, choć w okół tylu ludzi nie mam do kogo ust otwierać nikt zaufania nie budzi. Przez ten okrutny świat, ja sam sobie kroczę i choć czasem dmucha mocny wiatr, ja z drogi mej nie zboczę. Mówią ,że trzeba kochać, lecz serce raz zranione może już nigdy nie zaufać, będzie osamotnione. Niby samemu trudno działać, lecz lepsze to od tego niż na życiu się przejechać, spotkać kogoś nieuczciwego. Decyzję dziś podjąłem i nogę za próg kładę ja pójdę własnym torem, a nie za stadem.
110 odsłon

Komentarze (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Brak komentarzy. Bądź pierwszy!

7 online · flora_pisze

Menu

Dodaj wiersz

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać wiersz.

Dodaj wiersz
Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie