Poranna Mgiełka z poematu Kwantowa Miłość .

30.03.2026 • Miłosne

Kiedy emocje skraplają deszcz cudów
Drży ziemia i pękają fundamenty pragnień
A wiatr rozkoszy rozrzuca drobinki spełnień do kieliszków oczekiwań
Dłonie rozrywają na strzępy kotarę wstydu uwalniając zapach namiętności
Wówczas czas chowa się w szafie a kominek zaledwie delikatnie pomrukuje z lubością
I absolutnie wszystko się subtelnie układa dajmy na to na sofie .
* https://www.youtube.com/watch?v=Bi5CPm96rCE&list=RD0mW2sa7Xn74&index=4. *

4 5

23 odsłon

Komentarze (5)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Nasturcja 4 godziny temu

Naprawdę trudne piękne poetyckie metafory:-).Cieszę się,spełniło się Twoje marzenie:-)? Że częściowo bariera wstydu została pokonana- " Dłonie rozrywają na strzępy kotarę wstydu".
P.s Człowiek,przyroda i klimat to ogromna energia . Budująca,lub niszczycielska.

Zaimek 3 godziny temu

Budująca tylko i wyłącznie a niszczy i usuwa mentalne obciążenia zostawiając spokój i bezgraniczne zaufanie :) Dziękuje za oceny

wielobarwna 4 godziny temu

,,Przy kominku opowieść mi snujesz...piękną ,ciekawą i bez wstydu..."a reszta to tajemnica.

Zaimek 3 godziny temu

Tajemnica odziana w zapach ;) Dziękuję za oceny i komentarze.

Zuzik 2 godziny temu

Śliczne emocje namalowałeś Brawo