Serce

Czym byśmy byli bez serca ? Wypatroszeni z resztek uczuć, puste istoty. Napełnieni tylko rzeką natury i zapatrzeni w materialne schematy pustego obrazu, obmalowanego złotą linią nieprawdziwego szczęścia. Kiedy patrzę na siebie widzę obraz przemalowany tysiącami kresek, a ich koloru nie mogę rozpoznać. Jest we mnie złota linia ? - Nie widzę jej w sobie ale inni mogą ją dostrzegać. Dlaczego tak trudno jest rozpoznać siebie i spojrzeć we wnękę w swym ciele ? Można ją zapełnić puszystą watą,ale czy potem zmieści się w niej uczucie ? czy spłynie z czasem znów czyszcząc się i powracając co jakiś czas, przemalowując kolory, oprawiając je w ramkę.