Zgubione szczęście

Zgubione szczęście podobno miałam wczoraj szczęście właściwie o nim zapomniałam gdzie ono się podziało czy jest może w moich włosach zaraz się ładnie uczeszę nie tu go nie ma zajrzę do szafy tak było chyba w tej pięknej czerwonej sukience tak nią wszystkich oczarowałam patrzeli na mnie z podziwem wyglądałam rzeczywiście jak wamp wzbudzałam zachwyt muszę ją jeszcze kiedyś włożyć tutaj także nie ma szukam dalej jak go dziś nie znajdę będę musiała znowu czekać aż się pojawi ale kiedy teraz już je będę pilnować jak można tak je gubić nie będę go miała wiecznie 10.22 andrew