droga

Jak byś iść ze mną zechciał na sam skraj mego świata tam gdzie świt swój horyzont mgłami zamiata Jest tam len co się złoci promieniami na łące tylko zabierz swój uśmiech będzie gasił słonce Zabierz oczu jasność byśmy mogli oboje widzieć tam wśród kniei dróg naszych powoje Ja zabiorę ze sobą mą cierpliwość i wiarę byśmy mogli tam zostać i nie wracać tu wcale