dobrą

dobrą kobietą patrzyła na mnie mówiła że jej egzystencja ma miękkie nogi i niezdefiniowane krawędzie niosła swój krzyż dostojnie choć trochę przekrzywiał się w lewo może lewą rękę miała słabszą albo co innego majestat nawet na chwilę nie zwalniał uścisku a zmarszczki w kącikach oczu na pewno były wiadomego pochodzenia gdy delikatnymi dłońmi stawiała na stole kolejny kosmiczny talerz wysublimowane smaki wbijały nozdrza w zakazany niepokój patrzyłem więc w bezmiar jej oczu bez oporów wiedziałem że kiedyś nadejdzie moment a na ekranie pojawi się komunikat „Push the button”