istota przelotna

świetlna smuga na granicy mojego widzenia pod pomarszczoną flanelą kołdry była istotą przelotną siedząc na skraju gdzie oświetlenie było po dorosłemu łagodne wierciła się na krześle a uda skrzypiały na winylu aż sutki twardniały jak kamień przemykający szept budował napięcie mogące rozprysnąć świat na kawałki a ja ocierałem się tak mocno że mógłbym rozpalić ogień rano czułem tylko różowy ślad otarcia delikatny jak nowa skóra szkoda