Tysiące marców

Ja, nie mam nic, oprócz słów, które zawsze są Tu, w mojej głowie Ja, byłbym nikim ,gdyby nie moja świadomość zraniona przed laty Sam ,Tylko Ciebie znam lepiej Sam ,każdy gram serca już dawno jest śmieciem Nigdy nie płacz zawsze na zawsze kochaj nie bój się Będę zawsze blisko w oddali stać Między wolnością i krwią między nią , powolną śmiercią kłamców sprawców , ofiar. między nimi przeminęło tysiące marców ,przeleciało Chciałem ,wiedzieć czy mieć,odgadnąć czy być nie jest czasem cudowniej Chciałem ,znaleźć tu sens,który zgubiłem przed laty Tam,były stepy dzikich traw Tam,nie równość tworzyła cień obaw nigdy nie płacz zawsze na zawsze kochaj Nie truj się Z sentymentem będę wspominał Zgubione lata i śmiech zwykły grzech,nieudolne spowiedzi przed sobą grobom ofiar udało się przetrwać Mogłem, przekonać Cie,do końca nie płoszyć, z moich objęć Mogłem ,nie gubić się , gdyby nie moja świadomość, zraniona przed laty Dać ,wszystko pragnął bym Dać ,nawet jeśli po prostu upadłbym na dno Nigdy nie płacz zawsze na zawsze kochaj odnajdź mnie będę zawsze blisko, cierpliwie czekać Między wolnością i krwią między nią, powolną śmiercią kłamców sprawców , ofiar między nimi przeminęło tysiące marców , przelatują Zgubione lata i śmiech zwykły grzech,nieudolne spowiedzi przed sobą grobom ofiar udało się przetrwać Między wolnością i krwią Przeminęło... tysiące marców