jeszcze nie jesień

ziemia nigdy nie zachodzi nad morzem deszczów jedyne miejsce spokojnej jesieni w betlejemce hula słoneczny wiatr bezsilnie zasypuje nasze ślady bogate niegdyś w treści zagony porastają teraz zdziczałymi wierszami bujnie plenią się okresy wypaczeń i błędów piętno gorącej historii zastygło w falach bazaltu zaglądam tu co wieczór samotnie srebrne usta przyklejone taśmą pamięci może to jeszcze nie jesień ziemia nigdy nie zachodzi nad morzem deszczów