krew i pot czyli świętujemy wreszcie kanalia

od kiedy wyrwały się z gniazda okradają z jeszcze pięć minutek nerwowo czekam na czas balkonowej grzędy wsłuchany w orgiastyczne trele stada nieoliwionych bram we frakach skrojonych klasycznie na coroczne świętowanie upadków w mokre prześcieradła uśmiecham się złośliwie do kolczyka w języku bredzącego o cierpieniu zwierząt w trakcie rytualnego uboju są kanalie które uwielbiają kanalia