Nie w porę

Życie szybko przebiegło. Na emeryturach przebywamy wnukami, dziećmi się cieszymy błogo wypoczywamy. Spokojnie czas płynie lecz zawsze w najbardziej nieodpowiedniej chwili telefon mamy -ostatnie pożegnanie, przyjedziesz. Gdy pokolenia rodziców odchodzą to przed oczami ich spracowane dłonie i twarze widzimy. W młodości o wolność Ojczyzny walczyli kraj z ruin odbudowywali z szacunkiem biegniemy i godnie żegnamy. Ale gdy o swoich rówieśnikach słyszymy to się buntujemy, za szybko, dlaczego jeszcze nie teraz. Przed oczami swoją młodość mamy szkoły, zabawy, później gniazdka uwite szare wróbelki w nich się krzątały i na biegnący czas nie zważały. Gdy w wolnej chili polityków słucham ich brudnej kampanii to się za nich wstydzę. Apeluje kochani prośbę do was mam Kochajmy się życie zbyt szybko ucieka wieczność czeka gdy za bardzo narozrabiamy nie zdążymy przeprosić i w takim stanie się pożegnamy