Siedemdziesiątka

Siedemdziesiątka moja droga Justyno to jest tak jakbyś w góry się wybrała i na szczyt jej wejść chciała. Na drodze przed szczytem schronisko turystyczne odwiedziłaś w nim kawy się napiłaś, papieroska wypaliłaś, koniakiem poprawiłaś i na szlaku swej wędrówki stanęłaś. Do tyłu się odwróciłaś, przebytą drogę podziwiałaś gdy w młodym wieku w życie się wybrałaś. [ 2 O - 3 0 lat] Najpierw biegiem krótki dystans pokonałaś, szkoły ukończyłaś, prace podjęłaś córeczkę urodziłaś szczęśliwą matką zostałaś. [ 4 0 lat] Następnie trochę przystopowałaś i marszem forsownym dalszą drogę pokonywałaś. [ 50 lat] W połowie drogi pomyślałaś do sklepu pomaszerowałaś i kijki trekkingowe zakupiłaś. [ 60 lat ] Później dalszą drogę spokojnie pokonywałaś. Po drodze widoki oglądałaś i owoce swego życia podziwiałaś. Zadyszki jeszcze od spaceru nie miałaś. {70} Szczyt góry przed tobą ostrożnie nań wstępuj, pomału, przemyśl dalszą wędrówkę byś nogi nie skręciła, do szczelin nie wpadła, za szybko końca nie osiągnęła, do 100 lat się wspinała. Obłoku ręką dotknęła, na chmurze usiadła i do nieba uleciała. Z najlepszymi życzeniami dla mojej siostry Justysi. Danuta Brodziak