bramy

po drodze do domu gdzieś pomiędzy myślami w ptakach jaśnieje siła ubrana w skrzydła poukładana w pióra sercem uchylonym na niebo gniazda odślepują urodzajnie dojrzewają ławkami w parku tam gdzie pierwszy raz poczułaś wiosnę na rozdrzewiach aleją czasu wszyscy jesteśmy czekaniem prosto w oczy w objęciach morfeusza kiedy prowadzisz za rękę przez świat nawet gdy śpię kiedy nadchodzisz nocnym coraz bliżej po drodze do domu gdzie drzewa wzrastają i trwają wejdź otwarte