krzyk

z murów wzięte niepokoje marznę po ścianach echasz szybciej niż zwykle odbijasz słowa które mówią po drodze gry i zabawy ciepły dotyk już bez cukru różni w prześwicie tolerancji podczas przerwy na strukturę okna nazywają to życiem wołam cię milczeniem wysyłając wrzaski posyłam znaki nie widzisz ponieważ nie chcesz usłyszeć kiedy spacerujemy pod wiatr z czystych łez rodzą się perły już przestałem liczyć żagle po drugiej stronie flauty jakieś syreny lekka bryza na sygnale słyszysz kiedy odnajdziesz czarną skrzynkę dowiesz się tego czego nie mogłaś na własne oczy jednak czy da się reanimować miłość