pewnego dnia i pewnej nocy

głaszcząc czarnego kota po drugiej stronie piekła wietrzeję kolorytem sadów tam gdzie myszy chodzą po moście niebo bez bratnich kolorów masturbuje brzegi ciszę łącząc w pożegnania tylko biały okręt czekam na wiatr naznoczony bliznami uciekam barwami plotąc wianek ze stokrotek poranne słońce czaruje od korzeni gdzie zachwiany kult gniazda zabija ptaki pozbawine skrzydeł w pochmurny dzień popełniłem moje pierwsze samobójstwo na parkingu za miastem w bezkresie nocy wyspowiadałem się z dziejów i wtedy pojawiłaś się ty taka bardzo z widokiem na okno ubrana jedynie w sukienkę z kwiatów zwiewna zapachem optymizmu przybyłaś dosłownie znikąd szczęście podając mi na tacy teraz czekam już tylko aż powiesz proszę wejdź do środka spójność taka pewna dobrze że jesteś