po omacku

szukam w zaciszu uczuć twarz ubrana w kamienny spokój oszukuje sama siebie czas przelewając z pustego w próżne zapomniał o sentymentach a bóg o rozgrzeszeniach i to właśnie wtedy kiedy był najbardziej potrzebny bez ciebie mój sens stracił pamięć duszno wszędzie tak że nawet bez krawata a przecież wiesz jak bardzo chciałbym usłyszeć twój oddech bliski i ciepły w dotyku taki przy którym rozkwita dom po niebo