w całm tym który chciał być

wszystko z małej litery ... boli mnie głowa i nie mogę spać nie wiem już czy wierze jej czy nie wierzę gdy przychodzi ranek tylko noc noc ... nałogowo przepalone feniksy śmierdzące na wskroś nikotyną odrodzeń kiedy cisza ogniem pali jak diabli w kominku co szeptem wygasa powoli aczkolwiek stanowczo nie dzwonisz przydymione lustro tylko szkłem również milczy wymownie i tak samo mocno debiutując w roli samobójcy odbicia od którego nie ma ucieczek samo nie wiedząc czy kiedykolwiek było czy to tylko fatamorgana mistyfikuje utrwalone obrazy na ścianach pustych od uczuć wieszając nagość w ramy domem