w naszą noc

jesteś prawdziwą gwiazdą spacer ulicą wyobraźni powoli dotyka jutra cudzą ręką tuląc te chwile które mi zapisałaś pytaniami bez odpowiedzi zaległa cisza w epitafium co dalej skazując marne ku pamięci na tułaczkę to ciało jest moje ze wszystkimi kolorami nie pozwolę z walizką pod mostem samej czekać na brykanie łąkami w bocianach we dwoje alejami wiewiórek karmić sny zakwitłe pąkami kasztanowca rowerem przed siebie uśmiechy pchać do granic zwariowania z maków czerwonych ubranej w sukienkę bez spojrzeń głębokich wypłakiwać samotnie oczy ze szczęścia spójrz wiosna