zawieszony

na gzymsach nocy z wolna rozsuwam firanki posklejanych tęsknot za światłem noce nie są już nasze miłosna pościel doigrała się zmarszczek blask wpada przez dziurkę od klucza widzę tylko prześwit przesłoniony żółtym dymem z nikotyny okna zniknęły drzwi nadal skrzypią zamknięte jak kolejna kawa na pocieszenie niczego nie wymyśliłem na długi dzień włączam radio piosenką która posiada uśmiech