zgubisz zieloną
suknię
szumi jeszcze
nocą
gdy łza spływa
po szybie
zostaną białe
smukłe
ręce
wzniesione
do zimnego
nieba
59 odsłon
Komentarze (7)
Zaloguj się, aby dodać komentarz.
przy kominku w którym płoną brzozowe polana, mógłbym leżeć do białego rana..
Piękny klimat stworzyłaś w tym wierszu... :) Pozdrawiam.
tak sobie kombinuję, i kombinuję, i...:) zdecydowałem, że to jest o nieprzyjemnej utracie dziewictwa.
a może być i o utracie dziewictwa-- jak chcesz Cop
Ja brzozę widziałem inaczej ale i taką Ci wybaczę:)
Uwielbiam Twoje nastrojowe poezje :)
bo wymknięta jestem